Od kilku też lat odbywamy tego dnia uroczyste pochody dla upamiętnienia mędrców ze Wschodu, którzy podążali za gwiazdą do Betlejem, by oddać cześć Jezusowi poprzez ofiarowanie darów w postaci złota, mirry i kadzidła. Tego też dnia, podczas uroczystej liturgii święcimy kadzidło i kredę, by symbolicznie chroniły nasze domostwa i rodziny, czego widomym znakiem są umieszczane na framudze drzwi napisy K+M+B wraz z datą kolejnego roku od narodzenia Pana.
Pominąwszy wymowę rytuałów, istotę tego przedłużenia Bożego Narodzenia stanowi objawienie się Boga ludzkości, co kończy dwunastodniowy okres walki zła symbolizowanego przez ciemność z jasnością, a więc dobrem uosobionym narodzinami Jezusa. Tym samym zostaliśmy obdarowani przez Stwórcę zdolnością pojmowania Jego boskiej Istoty. Stąd podwójne znaczenie światłości rozumianej nie tylko jako zwycięstwo dobra nad złem, ale ukazanie się Boga w realnej postaci. Dlatego też litery wypisywane poświęconą kredą na drzwiach naszych domów powszechnie kojarzone z imionami Kacper, Melchior i Baltazar, nawiązują do łacińskiego życzenia Christus Mansionem Benedicat, co tłumaczymy jako: „Niech Chrystus błogosławi temu domowi”.
Czytanie liturgiczne na dzień 6 stycznia to Chwała Boga rozbłysła nad Jerozolimą z Księgi proroka Izajasza, zaczynające się od słów: „Powstań, świeć, Jeruzalem, bo przyszło twe światło i chwała Pana rozbłyska nad tobą”. Refren psalmu responsoryjnego nie przypadkiem więc brzmi: „Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi”, a w drugim czytaniu z Listu świętego Pawła Apostoła do Efezjan dowiadujemy się, że Bóg, udzielając łaski objawienia, oznajmia tajemnicę: „Nie była ona oznajmiona synom ludzkim w poprzednich pokoleniach”.
Nasza rodzima tradycja, jakże pięknie opisana słowami kolędy „Mędrcy świata monarchowie” – wprost nawiązuje do dzieciństwa Jezusa, opisanego w Ewangelii św. Mateusza i stanowi integralną część tradycji bożonarodzeniowej.
Dzielmy więc wspólną radość, manifestując tego dnia w przestrzeni publicznej nasze przywiązanie do wiary Ojców i tradycji – stanowiącej twardy rdzeń naszej narodowej tożsamości.
